Vietnam - Verhalen & Informatie >> Verhalen >> Dieperik onderweg

Lichtvoetig reizen
Het leven van een reiziger is zoveel gemakkelijker. Thuis moet je van alles en nog wat in de gaten houden, regelen, controleren, uitvoeren, - eenmaal op reis kun je al die verantwoordelijkheden achter je laten. Een reiziger heeft slechts twee zorgen: waar slaap ik vanavond en wat zal ik vandaag eens eten? Verder valt er niet veel in de gaten te houden of te regelen. Geen post, geen boodschappen, geen huishouden, kortom, geen verantwoordelijkheden.

Reizen is voor mij geen vorm van escapisme, geen ontsnapping aan mij bedrukkende verantwoordelijkheden. Maar het valt mij simpelweg op hoeveel praktische rompslomp het leven in Nederland met zich meebrengt. Naast het werk is er altijd iets te doen. Jezelf in leven houden blijkt hier een dagtaak te zijn. Wat maakt hier het leven toch zo nodeloos ingewikkeld?

Bezit wellicht, de wens te behouden en onderhouden wat je hebt. Wij omringen ons met allerhande bezittingen, die nu eenmaal verzekering en periodiek onderhoud vergen. Verzekeringen brengen administratie tot stand, tezamen met bankafschriften, belasting en abonnementen. Het bezit van een huis, tuin en auto brengt onderhoud met zich mee. Want de boel moet er natuurlijk ook een beetje knap uitzien. Het huis geschilderd, de tuin gewied en de auto in de was gezet.

Het zijn zaken die je op reis lichtvoetig achter je kunt laten. De boel de boel laten op zo'n tienduizend kilometer afstand. Ben je in Vietnam op reis, dan denk je geen seconde aan de sores die je in Nederland hebt achtergelaten. Vreemd genoeg wordt je aanwezigheid in Nederland niet gemist. De bankzaken en verzekeringen - mits van tevoren goed geregeld - lopen vanzelf door, het huis en de auto kunnen heel goed zonder jou, dus waar zou je je druk over maken?

Toch lijkt het onmogelijk diezelfde onthechting voort te zetten als je eenmaal terug bent. Dezelfde lichtheid van het bestaan die je op reis hebt ervaren, valt hier niet te handhaven. Ik ben daar in ieder geval niet in geslaagd. Maar ik doe mijn best. Deze week ben ik begonnen met het overboord zetten van alle overbodige ballast. Wat in kasten en dozen is opgeborgen en al een jaar of langer niet door mij is bekeken of gebruikt moet sneuvelen. Weg met al die overbodige zaken. Ik wil licht reizen, ook in Nederland.